"Ik had er een affaire met de secretaresse van FC Volendam"

Het KRAS Stadion van FC Volendam
Het KRAS Stadion van FC Volendam Foto: © Pro Shots

Ad van de Wiel speelde in het verleden voor RKC Waalwijk, Willem II, Turnhout, FC Den Bosch en FC Volendam. De inmiddels 64-jarige oud-prof scoorde bij RKC Waalwijk aan de lopende band, maar beleefde ook buiten het veld zijn hoogtijdagen.

"Je maakt keuzes in het leven", geeft hij aan in het De Telegraaf. "Als topscorer van de Eerste Divisie was er interesse van Atletico Madrid. Leo Beenhakker belde namens Real Madrid met Kipping. Ik zou een miljoen moeten kosten. Dat wilde Real best betalen. Maar ik had geen zin in een gesprek. Bij Real waren Emilio Butragueño en Hugo Sanchez de aanvallers. Daar had Ad van de Wiel niks te zoeken. Ik speelde liever voor weinig geld bij RKC, dan dat ik voor veel geld op de bank zat in Spanje."

Zijn salaris bij RKC werd daarna wel verhoogd. "Ja, door toedoen van de VVCS. Ik verdiende lang relatief weinig. Ik had bij RKC alleen ooit een ton extra gekregen als tekengeld, omdat ik mijn contract verlengde. Dat liet ik cash uitbetalen. Ik ging ermee naar het casino. Een uur later was het op", aldus Van de Wiel, die veel gokte. "Ze moesten me komen halen als de training begon. Dan trok ik de stekker van de gokkast eruit. Die lag bij de andere spullen op het trainingsveld, zodat niet iemand anders er met de buit vandoor kon gaan. Ik heb veel gegokt, maar ik heb nooit geld geleend of ergens schulden gemaakt."

Bij FC Den Bosch en FC Volendam wist hij voetballend niet meer uit te blinken. "Toch was Volendam een mooie tijd. Ik sliep er in Hotel Spaander. Ik at er elke dag paling met een lekker flesje wijn erbij, maar moest al snel bij de voorzitter komen. Die had een torenhoge rekening gekregen. De bedoeling was dat ik aanschoof voor het menu van de dag. Ik had er een affaire met de secretaresse van de club. Die beleefde in de bruidssuite zijn hoogtepunt. Tachtig procent van de voetballers ging vreemd."

Van de Wiel vond het leven naast het voetbal ook belangrijk. "Met Rob McDonald, Rob van der Kaay, Jack de Gier en Frank Berghuis heb ik veel kroegen bezocht. Dat waren levensgenieters. Ik stond niet sterk in mijn schoenen. Als mijn vader nog geleefd had, was het anders gegaan. Hij overleed in mijn armen toen ik 18 was. Hij had me bij mijn oren gepakt. Dan had ik geen ton verloren en hoger gevoetbald. Ik had het niet verbruid bij mijn gezin. Ik zie mijn kleinkinderen alleen op Facebook. Dat raakt me diep."

Lees meer:
0 reacties